Switch to Dual Emblem Display

Link to an image of this page  Link to an image of this page  [C8r p47]

Sybaritha in plateis.[1]

The Man about Town [lit. The Sybarite in the streets]. 1

In leviculos huius temporis.

Against the ne’er-do-wells of our time.

Aspice ut in plateis futilis resupinus oberrat
Et molli ingreditur compita nostra pede.
Utque per erratis fragrat lacinia vicis,
Et siccam infecto murice[2] verrit humum:
Gaudet & insulsa tunicati voce popelli,
Et putat his omnes fallere posse dolis:
Transversosque sibi spectantûm colligit hircos,
Dum studet in populo tertius esse Cato.
Hinc hinc, haec pauper novit fastidia Baucis,[3]
Nam doctis fidei frons habet ista parum.

Look how the worthless, effete [or lazy] fellow roams the streets And treads down our crossroads with his effeminate feet. And how his clothes leave their scent in the neighbourhoods he’s wandered through, And brush the dry ground with the stain of purple. On top of this he rejoices in the absurd speech of the great unwashed [lit. the rabble who wear (only) tunics, cf. sans-culottes], And thinks he can fool everyone with this deceit: And he collects round him a filthy stray mob of onlookers, While he practices being a third Cato in public. Away with you! The pauper Baucis knows this arrogance, For to those who know, that façade has too little truth [lit. faith].

Link to an image of this page  Link to an image of this page  [C8v p48]

NARRATIO PHILOSOPHICA.

INter eas malorum omnium & voluptatum
illecebras quae quondam apud Sybarithas vi-
guerunt, nulla magis reliquarum gentium resu &
stomacho excepta est, quàm mollities, quae iis quo
ties de domo in publicum processissent, familia-
ris fuisse perhibetur. Nam tantus erat in illis fa-
stus, tanta in ingressu mollities, tam impotens aspe-
ctus, tanta denique investis compositione cura, ut
quid vis potius quàm homines esse facilè adduci
potuisses. Sed quis tam leviter sapiens esse potest,
qui eiusmodi ineptias vel apud imperitam multi-
tudinem aliquid authoritatis & momenti habere
credat? Quis est tam totius humanitatis expers,
qui istos fucos, moderatè & aequo animo ferat?
Nec enim tam aspernandae homini partes à natura
datae sunt, ut illi in rebus adumbratis ponendus sit
dignitatis decor. In quo vident illi qui apud nos

quotidie multo serico, multis unguentis in publi-
cum prodeunt, quantum se de nobis fefellit opi-
nio. Nam à quibus plurimum gratiae & miratio-
nis se aucupaturos iudicabant, eos profecto col-
ligunt sempiternos testes insipientiae suae. qui si se
Q. Hortensium imitari dicant,[4] quem hominim quòd
ordinem & cultum vestis suae conturbasset actio-
nem ferunt intendisse: ne tamen mihi tantam in-
fantiam etiam oratore Hortensio probaverint.
Quid enim tam flexibile, tamque lubricum esse
potest, quid porro ab homine tam alienum, quàm
ex eo laudis argumentum quaerere, cuius fructus
ut in sola hominum opinatione iacet, ita non
Link to an image of this page  Link to an image of this page  [D1r p49] potest esse diuturnus. Inest certè maximeque
in summis & excellentibus animis gloriae cupidi-
tas, quae tam virtuti ipsi coniuncta est, ut utrius-
que consensus sit aeternus. Sed tamen nullus eorum
imperatorum qui patriam spoliis suis triumphis-
que decorârunt, ex re tam ludicra aditum as glo-
riam homini patere existimavit. Quibus autem
propositum est pro republica aut fide fortiter di-
micare, quique nullum de publica salute cogitan
di tempus intermittunt, iis opinor sit permittendum,
si gloriam tanquam benefactorum & testem & mer
cedem se sequi dicant. Qui verò in ea sententia sunt,
ut perpetuam pro laribus sepulchrisque suis pro-
pugnationem suscipiant, nec quicquam otio prae
stantius esse ducunt, quia longissimè à vera laude
& rectefactis absunt, ad umbras & simulachra con
fugiunt, atque ex eo se laudari volunt, quod post
homines natos gloriosum duxit nemo. Neque enim
tanta est inertia temporum, ut imitatrix boni ina
nitas, & pondere & natura sua speciem illam ho-
nesti apud homines referre queat. Nam vera glo-
ria radices agit & propagatur, facileque se ab in-
iuria mortalitatis & silentii vendicat: ficta autem
tanquam flosculi (ut inquit ille) celeriter decidunt:
neque quicquam est perpetuum, nisi quod virtu-
te & rectefactis tibi paraveris. Quòd si eam lasci

viam tam impensè probant, ut de illa nunquam
deduci possint, quaeso ne tam ridicula apud eos in
culcent, qui de actionibus honesti iudicare pos-
sunt: sed ea ipsi coram tribulibus suis bonis viris
depromant:quibus forsan, ut de suis dicebat Lu-
Link to an image of this page  Link to an image of this page  [D1v p50] cilius
poëta, plus palatum quàm cerebrum sapit
Diogenes quidem, si quando in eiusmodi homi-
nes incidebat, nullum sibi praesentius contra eam
importunitatem, remedium à diis immortalibus
evenire precabatur, quàm in lapidicinas longè ab
duci: ut quos contuens ferre non poterat, diutius
audire non cogeretur. Lenius Plato, ne quando,
inquit, in simili errore verser. qui si opinor homi-

nibus istis esset usus, nihilo forsan Diogene fuis-
set placatior. Quis enim tanta animi facilitate
est, aut potius tam sensu videndi & audiendi
caret, qui vel si ista dissimulare queat,
his tamen possit non vehe-
menter offendi?

Notes:

1.  Sybarite: inhabitant of Sybaris, in Lucania, Southern Italy, proverbial for their effeminacy and debauchery (see also [FCPb090]).

2.  Murex was costly dye, made from shellfish, and highly exclusive (whence purple became the imperial colour, and later associated with royalty).

3.  Baucis: a poor old woman. In the story of Baucis & Philemon, this poor couple were hospitable to Jupiter and Mercury when no one else in the village was; they were saved from its destruction and turned into oak and linden trees.

4.  Quintus Hortensius Hortalus: Roman orator and statesman, 1st century BC; he liked luxury and artifice, and had a distinctive way of folding his toga.



Iconclass Keywords

Relating to the image:

Relating to the text:


Hint: You can turn translations and name underlining on or off using the preferences page.

 

Back to top