Switch to Dual Emblem Display

Link to an image of this page Link to an image of this page [G8v p112]

Dorica musa.[1]

The Doric muse.

In iudices δωροφάγους, quibus plus placent
libelli ferentarii qum supplices.

Against judges greedy for presents, who prefer cases that provide ready money to ones that beg.

Si cupis esse fabas,[2] populo suffragia vendens,
Et si sola tibi Dorica musa placet:
Iam procul nostro demens abscede senatu,
Non sunt naturae commoda rostra tuae.
Qu poterit recto sententia cedere talo,[3]
Alter si dederit fercula[4] multa cliens?

If you want to eat beans, selling your vote to the people, And if the Doric muse alone pleases you: Now get you far away from our Senate, you madman, Our benches are not the right place for your sort [lit. nature]. How can a judgment proceed with justice, If one of the claimants is going to give lots of tasty bribes?

Link to an image of this page Link to an image of this page [H1r p113]

NARRATIO PHILOSOPHICA.

QUemadmodum ex foeminarum genere
quasdam prodidit vetustas manus habere
oculatas, neque quicquam credere, nisi quod &
videant & pertingant: ita cert quoddam est ho-
minum genus, cui iustis natura oculos in mani-
bus qum in fronte locavisset. Iis tanta est in tactu
sagacitas, ut nisi eo sensu moveantur nunquam.
Hos Homerus antiquissimus poeta δωροβόρους vo-
cat, qud in summis magistratibus obeundis & pas
sim & omnia, & ab omnibus acciperent, & facile
quo se cunque verteret pecunia sequerentur. Qui
igitur tia se gerunt ut & religionem, fidemque suam
& quod in dignitatibus elucet maxim, cupidita-
te sue abducant ad mercedem, cumulatius opinor
rem fecissent si se vel argentariae, vel mercaturae
qu eorum natura propensitate quadam fereba-
tur, dedidissent. Nam quid eum ex iis artibus quae
fructuosae esse solent. sperare oportebat, qui ex re
lucro & commodis sepatata utilitatem & fru-
ctum capit? Sed tamen tanta est in nonnullis homi-
nibus cupiditatis sitis, tanta in facienda pecunia
incitatio, ut illos nulla res sine lucro effugiat. In ge
renda republica privatis commodis inserviunt,
sacras illationes foenerantur, pupilli opes & pecu-
niam ad domesticam rationem & usuram confe-
runt, Ecclesiastici patrimonii reliqua calendario
suo ascribunt, denique ita vivunt ut nullam vitam
sine lucro esse existiment. Quibus musa Dorica
probatur solm. ad caeterorum autem modorum
concentum aures omnino illis obsurduerunt. Et
Link to an image of this page Link to an image of this page [H1v p114] quemadmodum Vespasianus etiam ex lotio ve-
ctigal non recusavit, ita illi ex hominum facinori
bus & turpitudine dona accipiunt, neque quic-
quam sordidum esse putant, si modo utilitatem
habeat. Bene igitur maiores, qui ut publicis mu
neribus cupiditatem removerent, contra eos ma
gistratus qui in minimam avaritiae suspicionem ve
nissent, gravissimas quaestiones habuerunt: nefas
esse iudicantes, illos quorum descriptione popu-
lus & melior & locupletior fieri deberet, popula-
rium fortunis insidiari, & aliquo tenuioribus ho
minibis oneri aut damno esse. Neque enim fir-
mius rempublicam stare posse putaverunt, qum
si infini homines sine aliqua offensione & iniuria
inter principes cives versarentur. Iam & magistra-
tus petituri, liberalitate & ludorum magnificen-
tia populum sibi adiungebant: nonnullisque Aedili
tatis praetermissio, in Praetura & Consulatu repul
sam attulit. Tantum enim in bene morata civitate
ratio valuit, ut non tantm qui populo praeerant
abeo nihil exigerent, sed etiam quibuscunque of
ficiis & congiariis in amicitia retinerent. Ad quod
etiam & divina monumenta nos ipsos exuscitant,
ut pupillos viduas & exteros obsequio aliquo de
mereamur, & illis ad omnem meritorum rationem
parati simus. Quibus Iustinianus Imperator tan-
tm iudicii & benevolentiae detulit, ut illis se ve-
lut specialem iudicem daret, & eorum causas in au
ditorium suum induci sua maiestate minime
alienum iudicaret. Qui autem nihil aliud agunt,
Link to an image of this page Link to an image of this page [H2r p115] qum ut ex popularium fortunis fiant ditiores,
& qui in reis absolvendis vel damnandis ve-
nalitiariam vitam faciunt, his certe ad
ea munera in quibus degunt, ni-
hil opis esse po-
test.

Notes:

1. This is by way of being a pun, or play on words, between Doros (Δωρος), a speaker of the Doric Greek dialect, and doron (δῶρον), a gift, or bribe.

2. Erasmus, Adagia, 1.2. Those who ‘eat beans’ are men corrupted by bribery in the casting of their votes (beans being the means of casting a vote in ancient Greece).

3. lit. ‘with the right (i.e. propitious) heel’; a phrase meaning ‘correctly’, ‘successfully’, and with a moral overtone.

4. Ferculum, here meaning a dish does not appear to be used simply to mean a bribe in classical Latin. It is presumed from the illustration that the culinary metaphor (δωροφάγος literally means gift-eating) is being carried on, and the meaning intended is ‘bribes of food’. Cf. Emblem 28 ([FCPb028]).



Iconclass Keywords

Relating to the image:

Relating to the text:


Hint: You can turn translations and name underlining on or off using the preferences page.

 

Back to top