Switch to Dual Emblem Display

Link to an image of this page Link to an image of this page [L1v p162]

In permutationem Diomedis & Glauci.[1]

On Diomedes and Glaucus disguising themselves as each other.

Pax auro redempta.

Peace bought by gold.

Dum trepid Glaucus Diomedem fertur in hostem,
Et dubiam in pugnam saevus uterque ruit:
Re tandem infecta, positis concordia signis
Iurata est, dextris foederis ergo datis:
Arma dat ex auro Glaucus, recipitque vicissim
Ferrea, quae aeterni pignoris instar erunt.
Pacem auro redimas, pretio compone duellum,
Nam patriae confert aere parata quies.

When Glaucus apprehensively ran at his enemy Diomedes, And both rushed wildly into uncertain battle: In the end it didn’t come to that [lit. with the thing at last unaccomplished]: signs were exchanged and amity was sworn, and right hands in consequence shaken in peace [lit. the right hands of a treaty given]: Glaucus gives armour of gold, and receives in turn Iron, which will be a token of an everlasting armistice. You should buy peace with gold, settle a duel by payment, For peacemaking adds to the wealth of your fatherland.

Link to an image of this page Link to an image of this page [L2r p163]

NARRATIO PHILOSOPHICA.

GLauco Amphilochi filio, qui Priamo diu-
turna obsidione presso, subsidio ad Troiam
venit, iudicio posteritatis pro laude positum est,
qud Diomedem singulari certamine abs se pro-
vocatum, magno pretio aequum placatumque di
miserit. Cui quanquam ea non de esset incitatio,
quae in maximis animis studio pugnae impel-
litur, tamen & consentaneum dignitati suae, &
disciplina militari non abhorrens iudicavit, side
pace quae nihil insidiarum esset habitura, etiam ini-
quis conditionibus cum hoste consultaret. Ita-
que ut ait Homerus,
Χρύσεα χαλκείων ἑκατόμβοια ἐννεαβοίων cum Diomede non dubitanter permutavit, & prae
clarissimo illo authoramento cum hoste in gra-
tiam rediit. Nam praeter id quod omnis belli exi-
tus incertus esse solet, habet decertandi ratio aliud

incommodum, qud etiam eos qui vicerint ma-
ximis plerunque cladibus afficit. Quid ver so-
cietati hominum inter ipsos tam discrepat, quid
belluarum magis simile, qum mentem, industriam
omnem denique humanitatem ad alterius per-
niciem conferre? ut eum quem fidei tuae natura ipsa
commendarat omnino deleas & opprimas. Iu-
st igitur monent illi qui ex duobus decertandi
generibus, quorum unum per disceptationem, al-
terum per vim explicatur, nunquam posteruis sumen
dum esse putant, nisi quoties uti priore non licet.
Neque enim bella unquam suscipienda esse
Link to an image of this page Link to an image of this page [L2v p164]maiores putaverunt, nisi ut paci & quieti possit
esse locus: prop qua omnis iusta & legitima est viro
magnanimo dimicatio. Unde & fortitudinem ve-
teres appellabant, virtutem quae pro aequitate pro
pugnaret. Sed cum prob omnia quae in civita-
tum moderatione versantur, animo lustraveris, ni
hil est ad reipublicae perpetuitatem aequ stabile,
nihil naturae hominis magis accommadatum,
qum pax & tranquillitas: cui si nationibus iis,
quae aliquando imperio & principatu floruerunt
summo studio esset in servitum, illarum non tan-
tum memoriam (quae tamen plan mentibus no
stris evulsa est) sed etiam rempublicam haberemus.
Ac san tanta est in nonnullis hominibus princi-
patus appetitio, ut potis extrema quaeque patian
tur, qum ut finibus suis & ditione contineri pos-
sint. quod patrum memoria declaravit temeritas
cuiusdam apud Italos principis, qui cum si-
bi vitam acerbam praedicaret, nisi ali-
quando Caesar esset factus, tan-
dem nihil factus
est.

Notes:

1. This is taken from Homer, Iliad, book 6 (quoting line 236 specifically in the commentary).



Iconclass Keywords

Relating to the image:

Relating to the text:


Hint: You can turn translations and name underlining on or off using the preferences page.

 

Back to top